3G najniższego poziomu niewiele szybsze od EDGE Class 32

Producenci, nawet stosunkowo tanich i prostych słuchawek dumnie reklamują obecność standardu 3G. Doskonałym przykładem takiego modelu jest ekonomiczna Nokia C2-01. Gdy bliżej zagłębimy się w szczegóły jej specyfikacji to okaże się, że owszem jest tam szybki Internet 3G, ale tylko najniższego poziomu z transferem 384 kb/s. W praktyce okaże się on niewiele szybszy od standardu EDGE Class 32.

Jego prędkość to 296 kb/s czyli mniejsza o 88 kb/s w porównaniu z 3G. Nie są to duże różnice, zaś cena produktu już za same występowanie funkcji 3G może być wyższa o sumę rzędu 70-100 PLN. W takich sytuacjach naprawdę warto nie kierować się sztuczkami sprytnych marketingowców i postawić na odrobinę tańszy model ze wsparciem chociażby EDGE Class 32.

Reklama		Czytaj dalej

W przypadku Nokii jest to bardzo powszechne rozwiązanie. Co ciekawe nawet takie słuchawki z EDGE pozwolą nam na płynne oglądanie filmów YouTube bez denerwującego przycinania się obrazu. W minionym okresie telekomunikacji bardzo reklamowaną funkcją internetu 3G była właśnie możliwość korzystania ze wszystkich uroków (w tym streamingu wideo) dostępu do mobilnej sieci www. Podobnie było zresztą z opcją wideorozmowy, która ostatecznie została chłodno przyjęta przez rynek.

Podobna sytuacja występuje w modelu Sony Ericsson W660. Tam też dumnie była promowana funkcja Internet 3G w podstawowej jakości 384 kb/s. Model niestety nie wspierał technologii EDGE, a jedynie samo GPRS. Oznaczało to, że na terenach wiejskich bez zasięgu 3G użytkownik był skazany na nieco wolniejsze przeglądanie sieci w jakości do 53,8 kb/s zamiast prędkości 4x wyższej oferowanej przez EDGE. To właśnie dlatego tak ważne jest, aby nasz telefon wspierał wszystkie rodzaje technologii przesyłu danych.

(fot. Nokia/My mobile studio)