Miały być tylko zaawansowane modele, a skopiowano strategię Samsunga

Samsung to w chwili obecnej największy producent telefonów komórkowych na świecie. Nic więc dziwnego, że konkurencja zaczyna naśladować jego strategię marketingową dotyczącą wydawania kolejnych produktów. W największym skrócie polega ona na tym, że koreański dostawca produkuje wszystko dla wszystkich.

Nie ma jakiejś szczególnie wyselekcjonowanej grupy docelowej w jego przypadku. Możemy dostać zarówno najnowsze, najbardziej zaawansowane technologicznie smartfony (z Galaxy S III na czele) jak i te słabsze, do tego dochodzą też feature phony (klasyczne słuchawki z obsługą zazwyczaj Java J2ME).

Reklama		Czytaj dalej

Szybko pojawili się pierwsi naśladowcy, którzy jednak definitywnie postawili krzyżyk na zwykłych telefonach bez systemu operacyjnego. Idealnym przykładem takich firm są chociażby Sony oraz HTC. Obie marki zarzekały się dumnie, że będą produkować smartfony tylko z najwyższymi parametrami. Szybko jednak okazało się, że wysokiej jakości nie da się pogodzić z relatywnie atrakcyjną ceną. I tak zaczęły pojawiać się w ich przypadku budżetowe modele tzw. low-endy. Sony postawi na model Tipo (wcześniej znany jako ST21i). HTC już to zrobił w postaci smartfona HTC Desire C.

Oba mają 512 MB RAM pamięci operacyjnej, układ graficzny GPU Adreno 200, który nie pozwoli nam na zabawę najnowszymi grami. Ich procesory nie przekraczają wartości 1 GHz (w przypadku Sony jest to układ 800 MHz, zaś HTC tylko 600 MHz). Takie skromniejsze parametry mają jedną ogromną zaletę, mianowicie niższą ceną finalnego urządzenia. Potwierdza się tym samym prognoza z marca 2011 roku mówiąca o stanieniu smartfonów do kwoty 100 euro. Przy obecnym bardzo wysokim kursie daje to nam cenę rzędu 439 PLN. Co ciekawe dokładnie tyle samo kosztuje Samsung Galaxy Pocket w momencie oficjalnej polskiej premiery. To właśnie ten producent był tutaj motywem przewodnim.

(fot. Sony/HTC/Samsung/My mobile studio)